CO OZNACZA TERMIN "PSYCHOTERAPIA"?

Psychoterapia to proces leczenia. Ma on prowadzić do zmiany sposobu myślenia i zachowania, w związku z powyższym nalezy ją odróżniać od innych rodzajów psychologicznej aktywności klinicznej, takich jak:

• konsultacja diagnostyczna,
• interwencja kryzysowa,
• trening psychologiczny

Termin "Psychoterapia" korzeniami sięga do języka greckiego, gdyż z greckiego: Psyche = dusza i Therapein = leczyć.

Takie spojrzenie od źródła pozwala zobaczyć w psychoterapii  drogę do uleczenia chorej duszy.

Z naukowego punktu widzenia jest to metoda rozwiązywania problemów osobistych i leczenia zaburzeń emocjonalnych w trakcie kontaktu z terapeutą.
 
Psychoterapia jest procesem wprowadzania zmian we własnej osobowości oraz zachowaniu, w oparciu o oddziaływania psychologiczne.
Dzieki psychoterapii osoba będąca w potrzebie może zrozumieć a następnie zmienić mechanizmy, które są odpowiedzialne za pojawienie się takich chorób jak: nerwice, zaburzenia afektywne (typu: depresja, mania, choroba schizoafektywna, choroba afektywna dwubiegunowa).  W niektórych przypadkach psychoterapia może mieć znaczenie pomocnicze w trakcie leczenia, jak np w przypadku leczenia osób uzależnionych, w trakcie leczenia i rehabilitacji osób chorych psychicznie a także osób z objawami somatycznymi (typu choroba wieńcowa).

Zgodnie z badaniami przeprowadzonymi przez Światową Organizację Zdrowia w każdym społeczeństwie jest około 10-15% osób z zaburzeniami psychicznymi.
Europejskie Stowarzyszenie Psychoterapii szacuje , że w Polsce psychoterapii powinno poddać się około 5-6 milionów osób.

Można zadać sobie pytanie, czy psychoterapia pomaga? Po przeanalizowaniu wyników raportu Consumer Reports "The Efectiveness of Psychotherapy",  przez dr Martina E.P. Seligmana (w badaniu wzięło udział 7 tys. respondentów) okazało się, że:

Psychoterapia przeprowadzona przez wykwalifikowanych specjalistów daje korzyści nie tylko w postaci rozwiązania problemów, z powodu których klient szukał pomocy, ale również w jej wyniku znacznemu  polepszeniu ulega zdolność tworzenia związków z innymi ludźmi, klienci lepiej radzą sobie z codziennym stresem, rośnie zadowolenia z życia, jak również poziom rozumienie samego siebie, rozwój osobisty, następuje wzrost pewności siebie i wzrost samooceny. Co ciekawe, Ci ktorzy korzystali z leczenia farmakologicznego połączonego z psychoterapią, wcale nie osiągnęli lepszych efektów jak Ci którzy korzystali tylko z psychoterapii.

Celem psychoterapii jest:

• pokonywanie źródeł zaburzeń i problemów emocjonalnych
• uświadomienie sobie własnych procesów psychicznych
• trwała zmiana, sprowadzająca się zazwyczaj do usunięcia szeroko rozumianych zaburzeń i ich przyczyn
• znalezienie nowej perspektywy
• stworzenie możliwości dokonania świadomego wyboru i podjęcia świadomej decyzji co do obszaru, sposobu i zakresu wprowadzania zmian


DO KOGO SKIEROWANA JEST PSYCHOTERAPIA?

Oferta skierowana jest do osób odczuwających problemy natury psychicznej, emocjonalnej lub psychosomatycznej.

Zapraszam osoby:

• zmagające się ze stresem, lękiem, zmianami nastroju, bezsennością
• przeżywające poczucie braku sensu życia
• zmagające się z niską samooceną
• przeżywające problemy w związkach, w rodzinie
• przeżywające problemy na polu zawodowym
• zmagające się z wypaleniem zawodowym
• przejawiające problemy z kontrolą emocji
• cierpiące z powodu symptomów chorobowych
• zainteresowane własnym rozwojem
 

Psychoterapeuta jest zawodem niezależnym.

Treść Deklaracji Strasburskiej na temat psychoterapii:

1. Psychoterapia jest specyficzną dyscypliną należącą do obszaru nauk humanistycznych, której uprawianie stanowi zawód wolny i niezależny.
2. Kształcenie w dziedzinie psychoterapii wymaga wysokiego poziomu kwalifikacji teoretycznych i klinicznych.
3. Gwarantuje się różnorodność metod psychoterapeutycznych.
4. Kształcenie w zakresie danej metody psychoterapeutycznej winno dokonywać się w całości i obejmuje: teorię, praktykę na własnej osobie oraz praktykę w superwizji. Edukacja obejmuje również obszerne podstawy z zakresu innych metod.
5. Dostęp do zawodu wymaga uprzednich przygotowań, zwłaszcza w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych.

Różnice między: psychoterapeutą,  psychologiem i psychiatrą:

1. Psychoterapeuta  -jest to osoba która: ukończyła studia medyczne, społeczne lub humanistyczne oraz conajmniej 4-letnie (ok. 1800 godzin) szkolenie z zakresu psychoterapii. szkolenie to musi składać się z 3 elementów: własnej psychoterapii, szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz pracy z pacjentami pod superwizją.
 
Pole działaności psychoterapeuty: rozpoznanie i leczenie zaburzeń psychicznych, problemów emocjonalnych, pomaganie w trudnych sytuacjach życiowych i rozwój osobowości.

Jakie może stosować metody: metody psychoterapeutyczne: terapia systemowa, poznawczo-behawioralna, gestalt, humanistyczna, analiza transakcyjna, psychoanalityczna, eklektyczna. 
 
2. Psycholog  - kwalifikacje zawodowe: osoba, która uzyskała dyplom magistra psychologii i jest     teoretycznie przygotowana do diagnozy psychologicznej i pomocy psychologicznej.

Pole działaności psychologa: diagnoza psychologiczna; poradnictwo psychologiczne; inne obszary wymagają kształcenia podyplomowego. stosowane metody: wyłącznie metody psychologiczne; poradnictwo rodzinne, zawodowe, orzecznictwo. 

3. Psychiatra kwalifikacje zawodowe: lekarz, który ukończył studia medyczne i zdobył stopień specjalizacji z zakresu psychiatrii.

Pole działaności psychiatry: rozpoznawanie i leczenie zaburzeń i chorób psychicznych.

Jakie stosuje metody: leczenie farmakologiczne i elementy pomocy psychologicznej.